خانواده Sapindaceae

جنس Litchi

گونه chinensis

این گیاه بومی جنوب چین بوده و در اواخر قرن هفدهم به هند رفته است.چین و هند رتبه های اول و دوم تولید لیچی را داشته و تایوان و امریکا در رتبه بعدی قرار دارند.

رشد درخت لیچی کند بوده و 6سال بعد بعد از کاشت،بنابراین می توان در باغات لیچی از سبزی های خانواده بقولات و یا گونه های سایه دوست استفاده کرد که اینکار باعث ایجاد درآمد سالیانه برای باغدار و همچنین حاصلخیری خاک خواهد شد.از درختان پاپایا و آناناس هم می توان به عنوان درخت پر کننده برای لیچی استفاده کرد.

 

ازدیاد

ازدیاد لیچی از طریق بذر به علت تفرق صفات،دوره نونهالی بالا (6سال)و کیفیت پایین میوه توصیه نمی شود.روش تجاری ازیاد آن خوابانیدن هوایی بوده و بهترین زمان انجام این روش در خرداد ماه می باشد که برای بهبود ریشه زایی می توان ار IBAاستفاده کرد.

آب و هوا

لیچی از گیاهان مناطق نیمه گرمسیری بوده و گلدهی و میوه دهی آن زمانی افزایش می یابدکه این گیاه در زمستان تحت تاثیر یک دوره خشکی و یا هوای خنک قرار بگیردو این شرایط در مناطق نیمه گرمسیر فراهم می شود.

میوه

میوه لیچی از نوع شفت بوده و اجزای آن شامل پوست میوه(اگزوکارپ)و گوشت میوه (مزوکارپ)و اندوکارپ بوده که درون اندوکارپ یک بذر وجود دارد.پوست میوه ضخیم،ترد و نسبتا نرم بوده و رنگ آن برحسب رقم به طور یکنواخت تیره و یا صورتی می باشد و برجستگی هایی به شکل دکمه پهن روی پوست وجود دارد.قسمت گوشتی میوه لیچی آریل نام دارد و به رنگ سفید،آبدار ،نیمه شفاف و ژلاتینی بوده و از بذر جدا می باشد.